دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۱۳

ای جان تو جانم را از خویش خبر کرده — اندیشه تو هر دم در بنده اثر کرده

ای هر چه بیندیشی در خاطر تو آید — بر بنده همان لحظه آن چیز گذر کرده

از شیوه و ناز تو مشغول شده جانم — مکر تو به پنهانی خود کار دگر کرده

بر یاد لب تو نی هر صبح بنالیده — عشقت دهن نی را پرقند و شکر کرده

از چهره چون ماهت وز قد و کمرگاهت — چون ماه نو این جانم خود را چو کمر کرده

خود را چو کمر کردم باشد به میان آیی — ای چشم تو سوی من از خشم نظر کرده

از خشم نظر کردی دل زیر و زبر کردی — تا این دل آواره از خویش سفر کرده