دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۱۴

ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده — اجزای مرا چشمت اصحاب نظر کرده

باد تو درختم را در رقص درآورده — یاد تو دهانم را پرشهد و شکر کرده

دانی که درخت من در رقص چرا آید — ای شاخ و درختم را پربرگ و ثمر کرده

از برگ نمی‌نازد وز میوه نمی‌یازد — ای صبر درختم را تو زیر و زبر کرده