دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۲۱

ای دل به کجایی تو آگاه هیی یا نه — از سر تو برون کن هی سودای گدایانه

در بزم چنان شاهی در نور چنان ماهی — خط در دو جهان درکش چه جای یکی خانه

در دولت سلطانی گر یاوه شود جانی — یک جان چه محل دارد در خدمت جانانه

گر جان بداندیشت گوید بد شه پیشت — ده بر دهن او زن تا کم کند افسانه

یک دانه به یک بستان بیع است بده بستان — و آن گاه چو سرمستان می‌گو که زهی دانه

شاهی نگری خندان چون ماه و دو صد چندان — بی‌ناز خوشاوندان بی‌زحمت بیگانه

شمس الحق تبریزی آن کو به تو بازآید — آن باز بود عرشی بر عرش کند لانه