دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۲۴

روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده — دستار گرو کرده بیزار ز سجاده

من مست و حریفم مست زلف خوش او در دست — احسنت زهی شاهد شاباش زهی باده

لب نیز شده مستک گم کرده ره بوسه — من مستک و لب مستک و آن بوسه قواده

این دلبر پرفتنه با جمله دستان‌ها — خوش خفته و جمله شب این عشرت آماده

این صورت‌ها جمله از پرتو او باشد — و آن روح قدس پاک است از صورت‌ها ساده

شمس الحق تبریزی شرحی است مر این‌ها را — آن خسرو روحانی شاهنشه شه زاده