دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۳۳

این کیست چنین مست ز خمار رسیده — یا یار بود یا ز بر یار رسیده

یا شاهد جان باشد روبند گشاده — یا یوسف مصری است ز بازار رسیده

یا زهره و ماه است درآمیخته با هم — یا سرو روان است ز گلزار رسیده

یا چشمه خضر است روان گشته بدین سو — یا ترک خوش ماست ز بلغار رسیده

یا برق کله گوشه خاقان شکاری است — اندر طلب آهوی تاتار رسیده

یا ساقی دریادل ما بزم نهاده‌ست — یا نقل و شکرهاست به قنطار رسیده

یا صورت غیب است که جان همه جان‌هاست — یا مشعله از عالم انوار رسیده

شاه پریان بین ز سلیمان پیمبر — اندر طلب هدهد طیار رسیده

خوبان جهان از پی او جیب دریده — قاضی خرد بی‌دل و دستار رسیده

از هیبت خون ریزی آن چشم چو مریخ — مریخ ز گردون پی زنهار رسیده

وز بهر دیت دادن هر زنده که او کشت — همیان زر آورده به ایثار رسیده

اول دیت خون تو جامی است به دستش — درکش که رحیق است ز اسرار رسیده

خاموش کن ای خاسر انسان لفی خسر — از گلشن دیدار به گفتار رسیده