دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۶

مبارکی که بود در همه عروسی‌ها — در این عروسی ما باد ای خدا تنها

مبارکی شب قدر و ماه روزه و عید — مبارکی ملاقات آدم و حوا

مبارکی ملاقات یوسف و یعقوب — مبارکی تماشای جنة المأوی

مبارکی دگر کان به گفت درناید — نثار شادی اولاد شیخ و مهتر ما

به همدمی و خوشی همچو شیر باد و عسل — به اختلاط و وفا همچو شکر و حلوا

مبارکی تبارک ندیم و ساقی باد — بر آنک گوید آمین بر آنک کرد دعا