دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۶۰

ای نقد تو را زکات نسیه — بازآ ز خدا جزات نسیه

آید ز خدا جزای خیرت — در نقد بلا نجات نسیه

پیش از تو جهات نقد بوده‌ست — از شومی تو جهات نسیه

این دولت تازه بی‌تو بادا — ای طلعت تو بیات نسیه

زیرا که به فال نحس هستت — مرگ نقد و حیات نسیه

بر تو همه چیز نسیه بادا — الا نبود ممات نسیه

چون جرم تو نقد و توبه نسیه‌ست — دادت امشب برات نسیه