دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۶۹

چشم بگشا جان‌ها بین از بدن بگریخته — جان قفس را درشکسته دل ز تن بگریخته

صد هزاران عقل‌ها بین جان‌ها پرداخته — صد هزاران خویشتن بی‌خویشتن بگریخته

گر گریزد صد هزاران جان و دل من فارغم — چون درآمد مست و خندان آن ز من بگریخته

صد هزاران تشنه ز استسقا بگفته ترک جان — صد هزاران بلبل آن سو از چمن بگریخته