دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۵۷۸

ای بود تو از کی نی وی ملک تو تا کی نی — عشق تو و جان من جز آتش و جز نی نی

بر کشته دیت باشد ای شادی این کشته — صد کشته هو دیدم امکان یکی هی نی

ای دیده عجایب‌ها بنگر که عجب این است — معشوق بر عاشق با وی نی و بی‌وی نی

امروز به بستان آ در حلقه مستان آ — مستان خرف از مستی آن جا قدح و می نی

مستند نه از ساغر بنگر به شتر بنگر — برخوان افلا ینظر معنیش بر این پی نی

در مؤمن و در کافر بنگر تو به چشم سر — جز نعره یا رب نی جز ناله یا حی نی

آن جا که همی‌پویی زان است کز او سیری — زان جا که گریزانی جز لطف پیاپی نی

از ابجد اندیشه یا رب تو بشو لوحم — در مکتب درویشان خود ابجد و حطی نی

شمس الحق تبریزی آن جا که تو پیروزی — از تابش خورشیدت هرگز خطری دی نی