دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۵۷۹

با هر کی تو درسازی می‌دانک نیاسایی — زیر و زبرت دارم زیرا که تو از مایی

تا تو نشوی رسوا آن سر نشود پیدا — کان جام نیاشامد جز عاشق رسوایی

بردار صراحی را بگذار صلاحی را — آن جام مباحی را درکش که بیاسایی

در حلقه آن مستان در لاله و در بستان — امروز قدح بستان ای عاشق فردایی

بر رسم زبردستی می‌کن تو چنین مستی — تا بگذری از هستی ای سخره هرجایی

سرفتنه اوباشی همخرقه قلاشی — در مصر نمی‌باشی تا جمله شکرخایی

شمس الحق تبریزی جان را چه شکر ریزی — جز با تو نیارامد جان‌های مصفایی