دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۵۸۶

گر هیچ نگارینم بر خلق عیانستی — ای شاد که خلقستی ای خوش که جهانستی

گر نقش پذیرفتی در شش جهت عالم — بالا همه باغستی پستی همه کانستی

از خلق نهان زان شد تا جمله مرا باشد — گر هیچ پدیدستی آن همگانستی