دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۵۸۸

ای یار غلط کردی با یار دگر رفتی — از کار خود افتادی در کار دگر رفتی

صد بار ببخشودم بر تو به تو بنمودم — ای خویش پسندیده هین بار دگر رفتی

صد بار فسون کردم خار از تو برون کردم — گلزار ندانستی در خار دگر رفتی

گفتم که توی ماهی با مار چه همراهی — ای حال غلط کرده با مار دگر رفتی

مانند مکوک کژ اندر کف جولاهه — صد تار بریدی تو در تار دگر رفتی

گفتی که تو را یارا در غار نمی‌بینم — آن یار در آن غار است تو غار دگر رفتی

چون کم نشود سنگت چون بد نشود رنگت — بازار مرا دیده بازار دگر رفتی