دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۵۹۰

ای پرده‌ی در پرده بنگر که چه‌ها کردی — دل بردی و جان بردی این جا چه رها کردی

ای برده هوس‌ها را بشکسته قفس‌ها را — مرغ دل ما خستی پس قصد هوا کردی

گر قصد هوا کردی ور عزم جفا کردی — کو زهره که تا گویم ای دوست چرا کردی

آن شمع که می‌سوزد گویم ز چه می‌گرید — زیرا که ز شیرینش در قهر جدا کردی

آن چنگ که می‌زارد گویم ز چه می‌زارد — کز هجر تو پشت او چون بنده دوتا کردی

این جمله جفا کردی اما چو نمودی رو — زهرم چو شکر کردی وز درد دوا کردی

هر برگ ز بی‌برگی کف‌ها به دعا برداشت — از بس که کرم کردی حاجات روا کردی