دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۵۹۱

ای پرده در پرده بنگر که چه‌ها کردی — دل بردی و جان بردی این جا چه رها کردی

خورشید جهانی تو سلطان شهانی تو — بی‌هوشی جانی تو گیرم که جفا کردی

هم عاقبت ای سلطان بردی همه را مهمان — در بخشش و در احسان حاجات روا کردی

هر سنگ که بگرفتی لعل و گهرش کردی — هر پشه که پروردی صد همچو هما کردی

یک طایفه را ای جان منشور خطا دادی — یک قافله را ناگه اصحاب صفا کردی

آثار فلک‌ها را اجزای زمین کردی — اجزای زمین‌ها را در لطف سما کردی

پس من ز چه بشناسم از چرخ زمین‌ها را — چون قاعده بشکستی وز درد دوا کردی