دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۵۹۶

نظاره چه می‌آیی در حلقه بیداری — گر سینه نپوشانی تیری بخوری کاری

در حلقه سر اندرکن دل را تو قویتر کن — شاهی است تو باور کن بر کرسی جباری

تا بازرهی زان دم تا مست شوی هر دم — گاهی ز لب لعلش گاهی ز می ناری

بگشای دهانت را خاشاک مجو در می — خاشاک کجا باشد در ساغر هشیاری

ای خواجه چرا جویی دلداری از آن جانان — بس نیست رخ خوبش دلجویی و دلداری

دی نامه او خواندم در قصه بی‌خویشی — بنوشتم از عالم صد نامه بیزاری

نقش تو چو نقش من رخ بر رخ خود کرده‌ست — با ما غم دل گویی یا قصه جان آری

من با صنم معنی تن جامه برون کردم — چون عشق بزد آتش در پرده ستاری

در رنگ رخم عشقش چون عکس جمالش دید — افتاد به پایم عشق در عذر گنه کاری

شمس الحق تبریزی آیی و نبینندت — زیرا که چو جان آیی بی‌رنگ صباواری