دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۶۰۹

در عشق کجا باشد مانند تو عشقینی — شاهان ز هوای تو در خرقه دلقینی

بر خوان تو استاده هر گوشه سلیمانی — وز غایت مستی تو همکاسه مسکینی

بس جان گزین بوده سلطان یقین بوده — سردفتر دین بوده از عشق تو بی‌دینی

کو گوهر جان بودن کو حرف بپیمودن — کو سینه ره بینی کو دیده شه بینی

هر مست میت خورده دو دست برآورده — کاین عشق فزون بادا وز هر طرف آمینی

گویند بخوان یاسین تا عشق شود تسکین — جانی که به لب آمد چه سود ز یاسینی

آن دلشده خاکی کز عشق زمین بوسد — در دولت تو بنهد بر پشت فلک زینی

آوه خنک آن دل را کو لازم آن جان شد — گه باده جان گیرد گه طره مشکینی

هرگز نکند ما را عالم به جوال اندر — کز شمس حق تبریز پر کردم خرجینی