دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۶۱۲

در کوی که می‌گردی ای خواجه چه می‌خواهی — پابسته شدی چون من زان دلبر خرگاهی

گر بسته شدی از وی رسته ز همه بندی — نی خدمت کس خواهی نی خسروی و شاهی

شد خدمت تو دستان چون خدمت سرمستان — در آب سجود آری بی‌مساله چون ماهی

چون مست و خراب آمد سجده گهش آب آمد — فارغ ز ثواب آمد فرد از ره و بیراهی

کو ره چو در این آبی کو سجده چو محرابی — نی ظالم و نی تایب نی ذاکر و نی ساهی