دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۶۱۵

هم پهلوی خم سر نه، ‌ای خواجهٔ هرجایی — پرهیز ز هشیاران وز مردم غوغایی

هشیار به سگ ماند جز جنگ نمی‌داند — تو جنس سگ کهفی از جنگ مبرایی

سر بر در خمخانه زد آن سگ فرزانه — چون دید در آن درگه شکر و شکرافزایی

بیرون مرو ای خواجه زین صورت دیباچه — این جاست تماشاها تو مرد تماشایی

بس مست طرب خورده آهنگ برون کرده — در سرکه درافتاده آن خوش لب حلوایی

سر پهلوی آن خم نه کوزه به بر خم به — بجهی به سوی او جه ای مست علالایی