دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۶۵۴

ببین این فتح ز استفتاح تا کی — ز ساقی مست شو زین راح تا کی

در این اقداح صورت راح جانی است — نظاره صورت اقداح تا کی

چو مرغابی ز خود برساز کشتی — صداع کشتی و ملاح تا کی

تو سباحی و از سباح زادی — فسانه و باد هر سباح تا کی

نفخت فیه جان بخشی است هر صبح — فراق فالق الاصباح تا کی

چو جان بالغان لوحی است محفوظ — مثال کودکان ز الواح تا کی

چو فرموده‌ست رزقت ز آسمان است — زمین شوریدن ای فلاح تا کی

از آن باغ است این سیب زنخدان — قناعت بر یکی تفاح تا کی

جراحت راست دارو حسن یوسف — دوا جستن ز هر جراح تا کی

ز هر جزوت چو مطرب می‌توان ساخت — ز چشمت ساختن نواح تا کی

چو نفس واحدیم از خلق و از بعث — جدا باشیدن ارواح تا کی

دهان بربند در دریا صدف وار — دهان بگشاده چون تمساح تا کی

دهان بربند و قفلی بر دهان نه — ز ضایع کردن مفتاح تا کی