دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۶۶۵

صلا ای صوفیان کامروز باری — سماع است و نشاط و عیش آری

صلا کز شش جهت درها گشاده‌ست — ز قعر بحر پیدا شد غباری

صلا کاین مغزها امروز پر شد — ز بوی وصل جانی جان سپاری

صلا که یافت هر گوشی و هوشی — ز بی‌هوشی مطلق گوشواری

صلا که ساعتی دیگر نیابی — ز مشرق تا به مغرب هوشیاری

در آن میدان که دیاری نمی‌گشت — به هر گوشه‌ست روحانی سواری

چو هیزم اندر این آتش درآیید — که تا هفتم فلک دارد شراری

میان شوره خاک نفس جزوی — به هر سویی درختی جویباری

تو اندر باغ‌ها دیدی که گیرد — درختی مر درختی را کناری