دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۶۷۶

سبک بنواز ای مطرب ربابی — بگردان زوتر ای ساقی شرابی

که آورد آن پری رو رنگ دیگر — ز چشمه زندگی جوشید آبی

چه آتش زد نهان دلبر به دل‌ها — که مجلس پر شد از بوی کبابی

چرا ای پیر مجلس چنگ پرفن — نگویی ناله نی را جوابی

نی نه چشم زان چشمان چه گوید — چنین بیدار باشد مست خوابی

دل سنگین چو یابد تاب آن چشم — شود در حال او در خوشابی

گدازد هر دو عالم بحر گیرد — چون آن مه رو براندازد نقابی

ایا ساقی به اصحاب سعادت — بده حالی تو باری خمر نابی

قدم تا فرق پر دارید از این می — که بوی شمس تبریزی بیابی