دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۶۷۸

اگر خورشید جاویدان نگشتی — درخت و رخت بازرگان نگشتی

دو دست کفشگر گر ساکنستی — همیشه گربه در انبان نگشتی

اگر نه عشوه‌های باد بودی — سر شاخ گل خندان نگشتی

چه گویم گر نبودی آن که دانی — به هر دم این نگشتی آن نگشتی

فلک چتر است و سلطان عقل کلی — نگشتی چتر اگر سلطان نگشتی

اگر آواز سرهنگان نبودی — نگشتی اختر و کیوان نگشتی

کریمی گر ندادی ابر و باران — یکی جرعه به گرد خوان نگشتی

درونت گر نبودی کیمیاگر — به هر دم خون و بلغم جان نگشتی

نهان از عالم ار نی عالمستی — دل تاریک تو میدان نگشتی

نهان دار این سخن را ز آنک زرها — اگر پنهان نبودی کان نگشتی