دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۶۹۳

به تن با ما، به دل در مرغزاری — چو دربند شکاری تو شکاری

به تن این جا میان‌بسته چو نایی — به باطن همچو باد بی‌قراری

تنت چون جامه غوّاص بر خاک — تو چون ماهی روش در آب داری

در این دریا بسی رگ‌هاست صافی — بسی رگ‌هاست کان تیره است و تاری

صفای دل از آن رگ‌های صافی است — بدان رگ پی بری چون پر برآری

در آن رگ‌ها تو همچون خون نهانی — ور انگشتی نهم تو شرم داری

از آن رگ‌هاست بانگ چنگ خوش رگ — ز عکس و لطف آن زاری است زاری

ز بحر بی‌کنار است این نواها — کی می‌غرد به موج از بی‌کناری