دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۰۱

مرا هر لحظه قربان است جانی — تو را هر لحظه در بنده گمانی

دو چشم تو بیان حال من بس — که روشنتر از این نبود بیانی

جهان چون نی هزاران ناله دارد — که یک نی دید از شکرستانی

از آن شکرستان دیدم نشان‌ها — ندیدم از تو شیرینتر نشانی

مثال عشق پیدایی و پنهان — ندیدم همچو تو پیدا نهانی

جهان جویای توست و جای آن هست — مثل بشنو که جان به از جهانی

نه‌ای بر آسمان ای ماه لیکن — شود هر جا که تابی آسمانی