دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۰۷

کجایید ای شهیدان خدایی — بلاجویان دشت کربلایی

کجایید ای سبک روحان عاشق — پرنده‌تر ز مرغان هوایی

کجایید ای شهان آسمانی — بدانسته فلک را درگشایی

کجایید ای ز جان و جا رهیده — کسی مر عقل را گوید کجایی

کجایید ای در زندان شکسته — بداده وام‌داران را رهایی

کجایید ای در مخزن گشاده — کجایید ای نوای بی‌نوایی

در آن بحرید کاین عالم کف اوست — زمانی بیش دارید آشنایی

کف دریاست صورت‌های عالم — ز کف بگذر اگر اهل صفایی

دلم کف کرد کاین نقش سخن شد — بهل نقش و به دل رو گر ز مایی

برآ ای شمس تبریزی ز مشرق — که اصل اصل اصل هر ضیایی