دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۱۲

بیا جانا که امروز آن مایی — کجایی تو کجایی تو کجایی

به فر سایه‌ات چون آفتابیم — همایی تو همایی تو همایی

جهان فانی نماند ز آنک او را — بقایی تو بقایی تو بقایی

چه چنگ اندر تو زد عالم که او را — نوایی تو نوایی تو نوایی

چو عاشق بی‌کله گردد تو او را — قبایی تو قبایی تو قبایی

خمش کردم ولی بهر خدا را — خدایی کن خدایی کن خدایی