دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۱۸

بیا ای آنک سلطان جمالی — کمالات کمالان را کمالی

خیالی را امین خلق کردی — چنانک وهمشان شد که خیالی

خیالت شحنه شهر فراق است — تو زان پاکی تو سلطان وصالی

تو خورشیدی و جان‌ها سایه تو — نه چون خورشید گردون در زوالی

بخندانی جهان را تو نخندی — بنالانی روان را تو ننالی

تو دست و پای هر بی‌دست و پایی — تو پر و بال هر بی‌پر و بالی

هزاران مشفق غمخوار سازی — ولیک از ناز گویی لاابالی