دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۲۱

نه آتش‌های ما را ترجمانی — نه اسرار دل ما را زبانی

نه محرم درد ما را هیچ آهی — نه همدم آه ما را هیچ جانی

نه آن گوهر که از دریا برآمد — نه آن دریا که آرامد زمانی

نه آن معنی که زاید هیچ حرفی — نه آن حرفی که آید در بیانی

معانی را زبان چون ناودان است — کجا دریا رود در ناودانی

جهان جان که هر جزوش جهان است — نگنجد در دهان هرگز جهانی