دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۳۰

آورد خبر شکرستانی — کز مصر رسید کاروانی

صد اشتر جمله شکر و قند — یا رب چه لطیف ارمغانی

در نیم شبی رسید شمعی — در قالب مرده رفت جانی

گفتم که بگو سخن گشاده — گفتا که رسید آن فلانی

دل از سبکی ز جای برجست — بنهاد ز عقل نردبانی

بر بام دوید از سر عشق — می‌جست از این خبر نشانی

ناگاه بدید از سر بام — بیرون ز جهان ما جهانی

دریای محیط در سبویی — در صورت خاک آسمانی

بر بام نشسته پادشاهی — پوشیده لباس پاسبانی

باغی و بهشت بی‌نهایت — در سینه مرد باغبانی

می‌گشت به سینه‌ها خیالش — می‌کرد ز شاه دل بیانی

مگریز ز چشمم ای خیالش — تا تازه شود دلم زمانی

شمس تبریز لامکان دید — برساخت ز لامکان مکانی