دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۳۴

ای بی‌تو حرام زندگانی — خود بی‌تو کدام زندگانی

بی روی خوش تو زنده بودن — مرگ است به نام زندگانی

پازهر توی و زهر دنیا — دانه تو و دام زندگانی

گوهر تو و این جهان چو حقه — باده تو و جام زندگانی

بی آب تو گلستان چو شوره — بی جوش تو خام زندگانی

بی خوبی حسن باقوامت — نگرفته قوام زندگانی

با جمله مراد و کام بی‌تو — نایافته کام زندگانی

تا داد سلامتی ندادی — کی کرد سلام زندگانی

خامش کردم بکن تو شاهی — پیش تو غلام زندگانی