دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۴۳

رو رو که از این جهان گذشتی — وز محنت و امتحان گذشتی

ای نقش شدی به سوی نقاش — وی جان سوی جان جان گذشتی

بر خور هله از درخت ایمان — کز منزل بی‌امان گذشتی

در آب حیات رو چو ماهی — کز غربت خاکدان گذشتی

از برج به برج رو چو خورشید — کز انجم آسمان گذشتی

زان کان که بیامدی شدی باز — زین خانه و زین دکان گذشتی

بنما ز کدام راه رفتی — الحق ز ره نهان گذشتی

بر بام جهان طواف کردی — چون آب ز ناودان گذشتی

خاموش کنون که در خموشی — از جمله خامشان گذشتی