دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۵۳

ای آنک تو شاه مطربانی — زان دلبرکش بگو که دانی

خواهم که دو عشر ای خوش آواز — از مصحف حسن او بخوانی

در هر حرفیش مستمع را — بگشاید چشمه معانی

سینش گوید که فاستجیبوا — نونش گوید که لن ترانی

ای طره او چه پای بندی — وی غمزه او چه بی‌امانی

از نرگس او است ای گل سرخ — کان اطلس سرخ می‌درانی

ماندم ز تمام کردن این — باقیش تو بگو بر این نشانی