دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۷۹۲

سر نهاده بر قدم‌های بت چین نیستی — ز آنک مسی در صفت خلخال زرین نیستی

راست گو جانا که امروز از چه پهلو خاستی — چیز دیگر گشته‌ای تو رنگ پیشین نیستی

در رخ جان رنگ او دیدم بپرسیدم از او — سر چنین کرد او که یعنی محرم این نیستی

دوش آمد خواجه‌ای بر در بگفتش عشق او — سیم و زر داری ولیکن مرد زرین نیستی