دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۸۰۰

در میان جان نشین کامروز جان دیگری — کاین جهان خیره است در تو کز جهان دیگری

خوش خرام ای سرو جان کامروز جان دیگری — خوش بخند ای گلستان کز گلستان دیگری

آب خلقان رفت جمله در هوای آب و نان — یوسفا در قحط عالم آب و نان دیگری

تو جهان زندگی و این جهان بندگی — تو ز شاه شه نشان والله نشان دیگری