دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۸۰۱

عاشقان را آتشی وآنگه چه پنهان آتشی — وز برای امتحان بر نقد مردان آتشی

داغ سلطان می‌نهند اندر دل مردان عشق — تخت سلطان در میان و گرد سلطان آتشی

آفتابش تافته در روزن هر عاشقی — ما پریشان ذره وار اندر پریشان آتشی

الصلا ای عاشقان کاین عشق خوانی گسترید — بهر آتشخوارگانش بر سر خوان آتشی

عکس این آتش بزد بر آینه گردون و شد — هر طرف از اختران بر چرخ گردان آتشی