دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۸۰۲

آخر ای دلبر تو ما را می‌نجویی اندکی — آخر ای ساقی ز غم ما را نشویی اندکی

آخر ای مطرب نگویی قصه دلدار ما — گر نگویی بیشتر آخر بگویی اندکی

گر بدی گفتند از من من نگفتم بد تو را — این قدر گفتم که یارا تنگ خویی اندکی

در جمال و حسن و خوبی در جهانت یار نیست — شکرستانی ولیکن ترش رویی اندکی

این غزل را بین که خون آلود از خون دل است — بوی خون دل بیابی گر ببویی اندکی