دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۸۴۶

چو مرا ز عشق کهنه صنما به یاد دادی — دل همچو آتشم را به هزار باد دادی

چو ز هجر تو به نالم ز خدا جواب آید — که چو یوسفی خریدی به چه در مزاد دادی

دو جهان اگر درآید به دلم حقیر باشد — دل خسته را ز عشقت چه عجب گشاد دادی

تو اگر ز خار گفتی دو هزار گل شکفتی — تو اگر چه تلخ گفتی همگی مراد دادی

تبریز شمس دین تو ز جهان جان چه داری — که دکان این جهان را تو چنین کساد دادی