دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۸۴۸

سحر است خیز ساقی بکن آنچ خوی داری — سر خنب برگشای و برسان شراب ناری

چه شود اگر ز عیسی دو سه مرده زنده گردد — خوش و شیرگیر گردد ز کفت دو سه خماری

قدح چو آفتابت چو به دور اندرآید — برهد جهان تیره ز شب و ز شب شماری

ز شراب چون عقیقت شکفد گل حقیقت — که حیات مرغ زاری و بهار مرغزاری

بدهیم جان شیرین به شراب خسروانی — چو سر خمار ما را به کف کرم بخاری

که ز فکرت دقیقه خللی است در شقیقه — تو روان کن آب درمان بگشا ره مجاری

همه آتشی تو مطلق بر ما شد این محقق — که هزار دیگ سر را به تفی به جوش آری

همه مطربان خروشان همه از تو گشته جوشان — همه رخت خود فروشان خوششان همی‌فشاری