دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۸۹۴

با چنین رفتن به منزل کی رسی — با چنین خصلت به حاصل کی رسی

بس گران جانی و بس اشتردلی — در سبک روحان یک دل کی رسی

با چنین زفتی چگونه کم زنی — با چنین وصلت به واصل کی رسی

چونک اندر سر گشادی نیستت — در گشاد سر مشکل کی رسی

همچو آبی اندر این گل مانده‌ای — پس به پاک از آب و از گل کی رسی

بگذر از خورشید وز مه چون خلیل — ور نه در خورشید کامل کی رسی

چون ضعیفی رو به فضل حق گریز — ز آنک بی‌مفضل به مفضل کی رسی

بی عنایت‌های آن دریای لطف — از چنین موجی به ساحل کی رسی

بی براق عشق و سعی جبرئیل — چون محمد در منازل کی رسی

بی پناهان را پناه خود کنی — در پناه شاه مقبل کی رسی

پیش بسم الله بسمل شو تمام — ور نه چون مردی به بسمل کی رسی