دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۹۱

ای خواب! به جان تو! زحمت بِبَری امشب — وز بهر خدا زین جا اندرگذری امشب

هر جا که بپری تو ویران شود آن مجلس — ای خواب! در این مجلس تا درنپری امشب

امشب به جمال او پرورده شود دیده — ای چشم ز بی‌خوابی تا غم نخوری امشب

و اللیل اذا یغشی ای خواب برو حاشا — تا از دل بیداران صد تحفه بری امشب

گر خلق همه خفتند ای دل تو بحمدالله — گر دوش نمی‌خفتی امشب بتری امشب

با ماه که همخویم تا روز سخن گویم — کای مونس مشتاقان صاحب‌نظری امشب

شد ماه گواهِ من استاره سپاهِ من — وز ناوکِ استاره‌ ای مه سپری امشب