دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۹۰۹

هست امروز آنچ می‌باید بلی — هست نقل و باده بی‌حد بلی

هست ای ساقی خوب از بامداد — کان شیرینی بنامیزد بلی

آفتاب امروز گشته‌ست از پگاه — ساقی صد زهره و فرقد بلی

شد عطارد مست و اشکسته قلم — لوح شست از هوز و ابجد بلی

مطرب ناهید بربط می‌نواخت — هر چه می‌گفت آن چنان آمد بلی

دفتر عشقش چو برخواند خرد — پرشکر گردد دل کاغذ بلی

گشت حاصل آرزوی دل نعم — گشت هر سعدی کنون اسعد بلی

چونک سلطان ملاحت داد داد — داد بستانیم از هر دد بلی

بس کنم کاین قصه‌ای بی‌منتهاست — کز سخن دیگر سخن زاید بلی