دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۹۱۱

طبع چیزی نو به نو خواهد همی — چیز نو نو راهرو خواهد همی

سر نو خواهی که تا خندان شود — سر دو گوش سرشنو خواهد همی

جان پاکان طالب جان زر است — جان حیوان کاه و جو خواهد همی

گفته مستان ساقیا هل من مزید — ساقی از مستان گرو خواهد همی

رو به سر چون سیل تا بحر حیات — جوی کن کان آب گو خواهد همی