دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۹۱۳

باز چون گل سوی گلشن می‌روی — با توام گرچه که بی‌من می‌روی

صدزبان شد سوسن اندر شرح تو — گلرخا خوش سوی سوسن می‌روی

سوی مستان با دو لعل می فروش — از برای باده دادن می‌روی

شاهدان استاره وار اندر پیت — تو بکش چون ماه روشن می‌روی

در کی خواهی آتشی دیگر زدن — با دل چون سنگ و آهن می‌روی

آفتابا ذره‌ام رقصان تو — پیش تو چون سوی روزن می‌روی

تا درآرد شمس تبریزی به چشم — سرمه وار ای دل به هاون می‌روی