دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۹۲۰

ای بهار سبز و تر شاد آمدی — وی نگار سیمبر شاد آمدی

درفکندی در سر و جان فتنه‌ای — ای حیات جان و سر شاد آمدی

درفکن اندر دماغ مرد و زن — صد هزاران شور و شر شاد آمدی

از بر سیمین تو کارم زر است — ای بلای سیم و زر شاد آمدی

پای خود بر تارک خورشید نه — ای تو خورشید و قمر شاد آمدی

لعل گوید از میان کان تو را — سوی آن کوه و کمر شاد آمدی

شمس تبریزی که عالم از رخت — هست مست و بی‌خبر شاد آمدی