دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۹۲۹

ای خیالی که به دل می‌گذری — نی خیالی نی پری نی بشری

اثر پای تو را می‌جویم — نه زمین و نه فلک می‌سپری

گر ز تو باخبران بی‌خبرند — نه تو از بی‌خبران باخبری

مونس و یار دلی یا تو دلی — تو مقیم نظری یا نظری

ایها الخاطر فی مکرمه — قف زمانا بخداء البصر

لا تعجل به مرور و نوی — بدل اللیل بضؤ السحر

حسن تدبیرک قد صاغ لنا — الهیولی به حسان الصور

گر صور جان و هیولی خرد است — عشق تو دیگر و تو خود دگری

این هیولی پدر صورت‌هاست — ای تو کرده پدران را پدری

نی هیولای همه آبی بود — چه کند آب چو آبش ببری

گر هیولا و صور جان افزاست — دگرم عشوه مده تو دگری

از هیولا است صور ریگ روان — ریگ را هرزه چرا می‌شمری