دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۹۳۲

چه باشد ای برادر یک شب اگر نخسپی — چون شمع زنده باشی همچون شرر نخسپی

درهای آسمان را شب سخت می‌گشاید — نیک اختریت باشد گر چون قمر نخسپی

گر مرد آسمانی مشتاق آن جهانی — زیر فلک نمانی جز بر زبر نخسپی

چون لشکر حبش شب بر روم حمله آرد — باید که همچو قیصر در کر و فر نخسپی

عیسی روزگاری سیاح باش در شب — در آب و در گل ای جان تا همچو خر نخسپی

شب رو که راه‌ها را در شب توان بریدن — گر شهر یار خواهی اندر سفر نخسپی

در سایه خدایی خسپند نیکبختان — زنهار ای برادر جای دگر نخسپی

چون از پدر جدا شد یوسف نه مبتلا شد — تو یوسفی هلا تا جز با پدر نخسپی

زیرا برادرانت دارند قصد جانت — هان تا میان ایشان جز با حذر نخسپی

تبریز شمس دین را جز ره روی نیابد — گر تو ز ره روانی بر ره گذر نخسپی