دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۹۴۷

یا من عجب فتادم یا تو عجب فتادی — چندین قدح بخوردی جامی به من ندادی

تو از شراب مستی من هم ز بوی مستم — بو نیز نیست اندک در بزم کیقبادی

بسیار عاشقان را کشتی تو بی‌گناهی — در رنج و غم نکشتی کشتی ز ذوق و شادی

ای تو گشاد عالم ای تو مراد آدم — خانه چرا گرفتی در کوی بی‌مرادی

زیرا چراغ روشن در ظلمت شب آید — درمان به درد آید این است اوستادی

بستی زبان و گوشم تا جز غمت ننوشم — نی نکته عمیدی نی گفته عمادی

تبریز شمس دین را خدمت رسان ز مستان — سجده کن و بگویش اوحشت یا فؤادی