دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۹۵۷

اندر شکست جان شد پیدا لطیف جانی — چون این جهان فروشد وا شد دگر جهانی

بازار زرگران بین کز نقد زر چه پر شد — گرچه ز زخم تیشه درهم شکست کانی

تا تو خمش نکردی اندیشه گرد نامد — وا شد دهان دل چون بربسته شد دهانی

چندین هزار خانه کی گشت از زمانه — تا در دل مهندس نقشش نشد نهانی

سری است زان نهانتر صد نقش از آن مصور — در خاطر مهندس و اندر دل فلانی

چون دل صفا پذیرد آن سر جهان بگیرد — وآنگه کسی نمیرد در دور لامکانی

تبریز شمس دین را از لطف لابه‌ای کن — کز باغ بی‌زمانی در ما نگر زمانی