دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۹۶

مخسب ای یار مهمان دار امشب — که تو روحی و ما بیمار امشب

برون کن خواب را از چشم اسرار — که تا پیدا شود اسرار امشب

اگر تو مشترییی گرد مه گرد — بگرد گنبد دوار امشب

شکار نسر طایر را به گردون — چو جان جعفر طیار امشب

تو را حق داد صیقل تا زدایی — ز هجران ازرق زنگار امشب

بحمدالله که خلقان جمله خفتند — و من بر خالقم بر کار امشب

زهی کر و فر و اقبال بیدار — که حق بیدار و ما بیدار امشب

اگر چشمم بخسبد تا سحرگه — ز چشم خود شوم بیزار امشب

اگر بازار خالی شد تو بنگر — به راه کهکشان بازار امشب

شب ما روز آن استارگان‌ست — که درتابید در دیدار امشب

اسد بر ثور برتازد به جمله — عطارد برنهد دستار امشب

زحل پنهان بکارد تخم فتنه — بریزد مشتری دینار امشب

خمش کردم زبان بستم ولیکن — منم گویای بی‌گفتار امشب