دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۹۶۷

آمد ز نای دولت بار دگر نوایی — ای جان بزن تو دستی وی دل بکوب پایی

تابان شده‌ست کانی خندان شده جهانی — آراسته‌ست خوانی در می‌رسد صلایی

بر بوی نوبهاری بر روی سبزه زاری — در عشق خوش عذاری ما مست و های هایی

او بحر و ما سحابی او گنج و ما خرابی — در نور آفتابی ما همچو ذره‌هایی

شوریده‌ام معافم بگذار تا بلافم — مه را فروشکافم با نور مصطفایی